• Wat is een dwanggedachte?
• Wat is een dwanghandeling?
• Zijn dwanggedachten of – handelingen bij kinderen altijd een reden tot zorg?
• Wat zijn de verschillende vormen van dwanggedachten en -handelingen?
• Wanneer spreek je van een dwangstoornis?
• Hoe vaak komen dwangstoornissen voor bij kinderen en jeugdigen?
• Wat is bekend over de oorzaken van dwangstoornissen bij kinderen?
• Wat is er bekend over de behandeling van een dwangstoornis?
• Wat kan ik doen als ik me zorgen maak over mijn kind?

Staat uw vraag er niet tussen dan kunt u de vraag per email stellen. Een van onze hulpverleners zal de vraag dan beantwoorden.

U kunt uw email sturen naar preventiejeugd@riaggzuid.nl

Wat is een dwanggedachte?

Een dwanggedachte is een steeds terugkerende, hardnekkige gedachte of (denk)beeld. De gedachte veroorzaakt een vervelend, onrustig en angstig gevoel. Het is moeilijk een dwanggedachte te negeren of te onderdrukken. Vaak verdwijnt een dwanggedachte tijdelijk wanneer bepaalde handelingen uitgevoerd worden.

Wat is een dwanghandeling?

Een dwanghandeling is een handeling of regel die iemand op een bepaalde manier uitvoert om angst of onrust tegen te gaan. Bijvoorbeeld: Een kind controleert zijn tas driemaal, met de overtuiging daarmee te voorkomen dat een familielid ernstig ziek wordt.

Zijn dwanggedachten of – handelingen bij kinderen altijd een reden tot zorg?

Dwanggedachten of – handelingen zijn niet altijd een reden tot zorg. Elk kind maakt wel eens een periode door waarin het bang is buiten de witte strepen van het zebrapad te lopen of waarin het voor het slapengaan een ritueel moet doorlopen om er zeker van te zijn dat er geen spoken in de kast of onder het bed zitten. Dergelijke handelingen passen binnen een normale en gezonde ontwikkeling van kinderen.

Wat zijn de verschillende vormen van dwanggedachten en -handelingen?

Veel voorkomende dwanggedachten gaan over de angst voor vuil en besmetting (smetvrees) of de angst om te falen (zich afvragen of men geen ernstige fouten gemaakt heeft). Daarnaast komt de angst voor geweld of de angst iemand iets aan zullen doen voor. Dwanghandelingen die veel voorkomen zijn: Tellen, schoonmaken of handen wassen, controleren en aanraken

Wanneer spreek je van een dwangstoornis? 

Wanneer een kind duidelijk last heeft van zijn dwanggedachten of –handelingen, doordat het minder plezier beleeft of aan bepaalde dagelijkse taken niet toekomt, kan dit wijzen op de aanwezigheid van een dwangstoornis. Zowel voor het kind als zijn omgeving kunnen de dwanggedachten en handelingen heel vervelend zijn. Kinderen schamen zich er vaak voor en weten het soms lang te verbergen.

Hoe vaak komen dwangstoornissen voor bij kinderen en jeugdigen?

Dwangstoornissen komen bij kinderen maar weinig voor, naar schatting bij 6 tot 200 van de 10.000 kinderen. Het komt vaker voor bij jongeren (13-15-jarigen) dan bij jonge kinderen (5-7 jaar). Dwangstoornissen komen evenveel voor bij jongens als bij meisjes*. Het gaat regelmatig gepaard met stemmingsproblemen, zoals angst- en somberheidsklachten.

Wat is bekend over de oorzaken van dwangstoornissen bij kinderen?

Er zijn verschillende visies op het ontstaan van een dwangstoornis. Over het algemeen wordt aangenomen dat er sprake is van een complex samenspel tussen verschillende factoren, zoals persoonlijkheids-, gezins- en biologische factoren. Dit is voor elk kind verschillend.

Wat is er bekend over de behandeling van een dwangstoornis?

Omdat geen twee kinderen en gezinnen hetzelfde zijn wordt na aanmelding bij RiaggZuid eerst goed in kaart gebracht hoe de klachten zijn ontstaan en hoe ernstig ze zijn. Op basis daarvan wordt een behandelingsplan opgesteld. Over het algemeen blijkt gedragstherapie de meest aangewezen vorm van behandeling bij dwangstoornissen te zijn. Zo nodig worden echter ook andere vormen van behandeling ingezet, zoals systeemtherapie of medicamenteuze behandeling.

Wat kan ik doen als ik me zorgen maak over mijn kind?

Zonder behandeling kunnen dwangklachten langdurig blijven bestaan. Het is daarom raadzaam om, wanneer er ernstige zorgen zijn, professionele hulp te zoeken bij een lokale instelling voor de Geestelijke Gezondheidszorg, zoals RiaggZuid.